Na twee weken geen wedstrijd te hebben gehad, moesten we vandaag aantreden tegen Hercules. De thuiswedstrijd hadden we al knullig verloren, dus er was wat recht te zetten. Hoewel wij het op de een of andere manier altijd lastig hebben tegen de Ypenburgse ploeg, zouden we, gezien andere uitslagen, toch geen moeite mogen hebben vandaag!

Helaas was het vandaag ook wederom een pittige wedstrijd. Met een volle bank (dankzij het meespelen van Gayel, Lies, Melanie, Kelly en Milou) begonnen we redelijk aan de wedstrijd. Hoewel we ontzettend vaak balverlies leden, zat het verdedigend redelijk goed dicht en kon Melanie indien nodig voorkomen dat Hercules makkelijk tot scoren kwam. De hele eerste helft leidden en dicteerden wij de wedstrijd, maar tot een groot verschil kwam het niet. Met rust leidde wij met twee punten verschil. Dit verschil had veel groter moeten en kunnen zijn, maar een Gemini strijdlied was vandaag goed op ons toepasbaar. “En wie niet vangt, die heeft geen bal”. En als je de bal ergens onderweg kwijt raakt en dus niet hebt, kan je niet scoren. Er zat veel haast in ons spel opgesloten en dat kwam ons spel niet ten goede!

In de rust hebben we geprobeerd die rust terug te brengen en dat lukte ten dele. Aanvallend was het allemaal iets verzorgder, maar lang niet zo goed als wij zouden kunnen. Veel te vaak werd er keuzes gemaakt, die leidden tot balverlies of acties die niet zouden gaan leiden tot doelpunten. Omdat wij verdedigend de grip geheel kwijt raakte op hun sterkste opbouwer kwam Hercules langzaam dichterbij. Pas toen Hercules op een doelpunt voorsprong kwam bij 18-19 ging het vuur bij onze dames echt aan.

Door een omzetting in de verdediging, kregen we veel beter controle over de schutter van Hercules en kon onder leiding van Gayel (die haar debuut maakte in de A1) Gemini de overwinning weer ruiken. Steeds meer moest Hercules gaan forceren en kregen we (eerlijk is eerlijk) nu de hulp van de scheidsrechter omdat hij die laatste tien minuten wel zicht kreeg op de aanvallende fouten van Hercules. Dat gaf de lucht om de wedstrijd rustig uit te spelen. Amy veilde het laatste oordeel over de wedstrijd met een droge knal van 12 meter in de laatste seconden van de wedstrijd wat resulteerde in de eindstand van 20-24.

Een moeizame wedstrijd toch gewonnen. Nog steeds is de tweede plaats in zicht! En als dat het niet wordt, dan moeten we echt genoegen nemen met een derde plaats deze competitie. Nog maar drie wedstrijdjes te gaan, met als mogelijk toetje de laatste wedstrijd van het seizoen tegen Verburch! Als alles volgens plan verloopt zouden we tegen hen nog een gooi kunnen doen naar de verdiende tweede plaats. Hoewel ik er nog steeds niet van overtuigd ben dat Foreholte beter is dan wij, zijn zij inmiddels kampioen. En terecht! Wij hebben ons een keer laten verrassen door hen, en zijn een wedstrijd door hun zoek gespeeld. Zonder puntverlies (tot nu toe) mogen zij zich terecht kampioen van de eerste klasse noemen. Alle felicitatie naar Voorhout met deze knappe prestatie als promovendus in deze klasse!

Nu wederom een weekje vrij en dan achter elkaar door naar de laatste wedstrijd van dit seizoen wat voorbij is gevlogen.