Klinkt wat overmoedig na één speelronde. Tis ook niet de arrogante roep na een prima wedstrijd, maar het doel van dit jaar. Kampioen in de eerste klasse. De afgelopen jaren hebben we het steeds moeten afleggen tegen Quintus, Westlandia, Hellas en Velo, maar door de opzet van de topklasse bij de A- jeugd zijn we deze tegenstanders kwijt. Wij vinden dat wij direct daarna in de hiërarchie aanspraak moeten maken op de titel en daar zijn we naar op weg.

Hebben we op het veld al een aantal prima wedstrijden gespeeld, al een behoorlijk voorbereidingstoernooi bij EDH, afgelopen weekend stond de eerste competitiewedstrijd in de zaal dan pas echt op de kalender; Snelwiek uit. Voor ons een onbekende tegenstander! De vraag was vooral of de DAJ van de HARO-groep zich nu had ondergebracht bij Snelwiek of dat het echt ging om Snelwiek- jeugd. Dat laatste was het geval! We waren naar Rotterdam-Zuid afgereisd zonder Lisa en Amy, die vanwege familieomstandigheden niet mee konden spelen, maar met Gina, die na een lange afwezigheid weer bij de wedstrijd kon zijn. Lies Quataert ging met ons mee om een stevige wedstrijd neer te kunnen zetten.

Het was een wat onrustige begin van de wedstrijd, waarbij Snelwiek niet onder de indruk was van onze 4:2 verdediging. Daar de meeste tegenstanders tot nu toe niet zo snel raad wisten met deze verdediging, waren wij een beetje van slag van de oplossingen van Snelwiek. Gelukkig hadden we het snel goed staan en konden we na een 2-2 rustig uitlopen naar een voorsprong van 4 punten. Mede te danken door een sterke keepster van Snelwiek, die ons regelmatig in de weg stond liepen de aanvallen prima, maar bleef de afronding iets achter. Halverwege de eerste helft lukte dat beter en mede dankzij de vele strafworpen door de consequente scheidsrechters konden we de eerste helft afsluiten met een 15-8 voorsprong. 

De tweede helft begon derhalve misschien nog wel onrustiger; We hadden nog een tijdstraf staan uit de eerste helft, maar die waren we vergeten en begonnen dus met 7 man in het veld. Niet opgemerkt door de tijdwaarnemer en van de scheidsrechters mochten we beginnen, maar uiteraard duurde dat niet lang. Ik had dat als coach natuurlijk gewoon moeten zien! Toen ik er na twintig seconde achterkwam, was het helaas al te laat. De twintig seconden rond spelen met een compleet team kwam ons duur te staan. De scheidsrechters stonden in hun recht door ons te bestraffen met een extra tijdstraf, maar erg sjiek was het niet. We moesten verder met 5 man! Gelukkig zijn we inmiddels zo ver dat zelfs dat ons niet kan storen en kwam Snelwiek maar een doelpuntje dichterbij.

De tweede helft werd langzaam maar zeker onvriendelijker. Er werden veel harde overtredingen gemaakt en werd er langzaam maar zeker uit een bekend Rotterdams vaatje getapt. Veel fysiek, weinig handbal. Veel intimidatie, weinig oplossingen. Jammer genoeg heeft dat ons spel wel beïnvloedt, hoewel gezegd moet worden dat onze dames zich als prinsesjes hebben gedragen. Tuurlijk is er uitgedeeld en zijn wij ook in staat flink te intimideren, maar wij konden nog blijven handballen. Niet zo goed als gewenst, maar ruim voldoende om overeind te blijven. Met fantastisch keeperswerk van Dana, die ons de tweede helft overeind hield. Met het publiek. Met veel scores van buiten de 10 meter (waar je geen klappen krijgt) en met sterk verdedigend werk hebben we scheldpartijen, schoppen (?) in de lucht en haren trekken na de wedstrijd overleeft en een prima 25-14 uitslag neergezet.

Helaas raakte Lies in de laatste secondes geblesseerd door een onbesuisde actie van een verdedigster! Hopelijk valt dat mee. Fijn voor de begeleiding was te zien dat iedereen zijn doelpunten heeft meegepikt, dat niemand zich heeft laten gaan, en dat we kunnen bouwen op een ijzersterke verdediging. Aanstaande zaterdag wacht ons alweer de volgende tegenstander, ook een kandidaat voor het kampioenschap; Foreholte! De volgende wedstrijd om te laten zien, waar we staan. Wat mij betreft bovenaan! Op zondag 13 November spelen we onze eerste thuiswedstrijd, om 14.50 uur tegen Hercules; Wees welkom om een leuk, fris handballend team aan te moedigen. Op weg naar het kampioenschap!

Stefan Verlaan